Rany kamieni - Simon Beckett

. .

Résumé :
Tonacy w deszczu krajobraz pozbawiony zarowno zycia, jak i konkretnych ksztaltow. Plaskie wrzosowiska, upstrzone kepami drzew, mokradla - to pejzaz Chemii smierci, pierwszego bestsellera Simona Becketta z genialnym antropologiem sadowym doktorem Davidem Hunterem. Wszedzie wokolo lezaly ludzkie ciala w roznym stanie rozkladu - to Trupia Farma, sceneria Szeptow zmarlych. Targana sztormem, odcieta od swiata i sparalizowana smiertelnym strachem wysepka - to Zapisane w kosciach. I znowu W wolaniu z grobu: ponure torfowiska i wrzosowiska, i mgla... I teraz Rany kamieni. I slonce, pola, pszeniczne lany, strumyk, zagajnik... Wszystko zastygle w bezruchu. Obezwladnia nas upal. I osacza cisza. W ten idylliczny krajobraz wjezdza luksusowym audi na oparach benzyny narrator. Ale to nie doktor Hunter. Nie wiemy - i prawie do konca sie nie dowiemy - kim jest. Wiemy, ze ucieka. I ze sie boi. Panicznie sie boi. A my razem z nim. I o niego. Choc wcale nie wiemy- i prawie do konca sie nie dowiemy - czy jest ofiara, czy moze morderca... Rany kamieni - tu wszystko jest inne: bohater, sceneria, tylko Beckett jest taki sam: Mistrz wyrafinowanej prozy, oszczednych srodkow, bogatego jezyka, plastycznych opisow. Mistrz emocji, mistrz nastroju, strachu i tajemnicy. Ale tym razem poszedl dalej i inna droga. Tu sam narrator, wszyscy i wszystko jest tajemnica. Kazda scena rodzi zagadke. Kazde wyjasnienie rodzi jeszcze trudniejsze pytania. Tajemnice osaczaja. Napiecie i niepewnosc rosnie. I strach, ktory chwycil za gardlo w pierwszej scenie, zaciesnia swoj uscisk i dlawi. To gleboka, madra, pelna zadumy nad losem i natura ludzka powiesc ubrana w forme literackiego thrillera psychologicznego. Ktos ucieka... przez pola gdzies we Francji. W zagajniku parkuje luksusowe audi. W strumieniu usiluje zmyc krew z fotela, z pasa i rak... Zaciera wszelkie slady. Zabiera plecak i odchodzi. I zabiera cos jeszcze... W nieznosnym upale wsrod obezwladniajacej ciszy i w paralizujacym sloncu idzie przed siebie. Tylko dokad? Tego nie wie. Nie ma pieniedzy, zadnych planow, za to ma siniaki na twarzy. Dowiadujemy sie, ze jest Anglikiem. Widzimy, ze jest inteligentny i wrazliwy. Domyslamy sie, ze jest mlody. Wiemy, ze musi sie ukrywac... W desperacji wchodzi do ogrodzonego drutem kolczastym lasu i dociera do wygladajacej na opuszczona farmy. Prosi o wode mloda tajemnicza kobiete z dzieckiem na reku... Nie spodziewa sie, jak szybko i w jakich dramatycznych okolicznosciach bedzie mu dane tu wrocic. I w jak deliryczno-surrealistycznej scenerii, przywodzacej na mysl scenerie najwiekszych XIX i XX-wiecznych mistrzow prozy, bedzie uwieziony - a moze ocalony. To brzydko-piekne odciete od swiata miejsce i jego zagadkowi mieszkancy sa wielka mroczna tajemnica. Choc w tej nieodgadnionej dziwnosci wszystko i wszyscy sa az do bolu prawdziwi - w swoich slabosciach, porywach szlachetnosci, w swoich zbrodniach i karach...